Dit is niet jouw auto

Dit is niet jouw auto

Een ware verhaal van Kalin Ringkvist

Ik kwam op het werk een dag en de dag Cook noemde Gary vertelde me een verhaal van zijn twee voertuigen die zowel was onlangs afgebroken, en vroeg me om hem te rijden naar beneden de straat ongeveer een mijl naar zijn auto die niet had gemaakt helemaal dat 's ochtends werken. De barman overeengekomen om alle bestellingen te houden tot ik terug en we vertrokken naar het parkeerterrein.

Gary's vrouw was op de parkeerplaats, staand voor het pandjeshuis dat onze strip mall gedeeld. Ze riepen heen en weer over de logistiek op het krijgen van hun voertuigen in orde is. Ik stopte en wachtte voor hen om te stoppen met schreeuwen over de parkeerplaats. Gary stopte naast mij.

Even later leken ze te werken aan de details en Gary draaide zich om naar de passagier deur van een nabijgelegen parkeerplaats, waar ik natuurlijk aangenomen open was zijn andere kapotte voertuig. Hij kroop in en ging zitten en wachtte ik op hem te grijpen wat het ook was dat hij te grijpen.

Maar in plaats daarvan greep hij naar de deur en net voordat het dicht te trekken keek hij me aan en vroeg: "What's up? Ga je mee? "

"Ja, zeker," antwoordde ik. "Wat krijg je?"

"Wat bedoel je, wat krijg ik? Ik dacht dat je me om mijn auto te rijden. "

"Nou ja, mijn auto's daar, 'antwoordde ik, wijzend. "Heb je nodig hebt om iets voor we verder gaan pakken?"

"Umm ..." antwoordde hij langzaam. "Ik dacht dat dit was uw auto."

"Nee." Ik schudde mijn hoofd.

"Dus wie is deze auto?"

Ik haalde mijn schouders. "Ik weet het niet."

En net als een blik van schok kwam over het gezicht van Gary's die ik zag verkeer uit het pandjeshuis uitbarsten als iemand de deur uit. "He," schreeuwde de man. "Wat doe jij in mijn auto?"

Maar Gary was al sprong. Hij smeet de deur achter zich en sprong uit de buurt van het voertuig. 'Het spijt me, het spijt me dude! Ik dacht dat het was zijn auto. "

De man in het pandjeshuis duurde meerdere snelle, boos stappen naar ons, zijn armen blies aan zijn zijden, spieren gebogen en gebalde vuisten. Hij stopte aan de rand van de stoeprand en keek argwanend als Gary sprintte in de richting van mijn auto. Ik zwaaide snel een verontschuldiging en grinnikte.