Ουρές

Ουρές.

Τον κοίταζα στο νόμισμα εδώ και αρκετό καιρό. Θα πρέπει να πραγματικά να κάνει αυτό που μου λέει; Είμαι υποχρεωμένος να εμπιστευτεί ένα νόμισμα, αν και είπα ότι θα?

             Και σχεδόν αμέσως άρχισα πάλι στη υποστηρίζοντας στο κεφάλι μου, αλλά σταμάτησε τον εαυτό μου, γνωρίζοντας ότι αν συνεχιστεί με τους κύκλους σκέψης, θα ήθελα να ξεχάσω ίσως είχα ποτέ ανοίγει το κέρμα.

Θα συρθεί πίσω στο κρεβάτι, το νόμισμα εξακολουθεί να βρίσκεται στον πυθμένα του. Αποφασίστηκε. Και αποκοιμήθηκα εύκολα.

______ ______ ______

Ξύπνησα νωρίς, μετά από λιγότερο από τέσσερις ώρες ύπνου, και άφησε το σπίτι, χωρίς ξύπνημα Leanna. Μου πήρε περίπου οκτώ ώρες από τηλεφωνήματα και εμφανίζονται στις πόρτες των γνωστών δουλεμπόρων, αλλά τελικά βρήκα ένα εύλογο ψάχνει άντρα που θα μου δώσει 75 δολάρια για την. Του είπα ότι θα επιστρέψει σε λίγες ώρες.

Επέστρεψα στο σπίτι για να βρείτε Leanna, εξακολουθούν να βρίσκονται στον καναπέ, αν και ξύπνιοι τώρα. Ανέμεινε για μένα να περιπλανηθείτε στο σαλόνι, ρώτησε: "Μπορώ να χρησιμοποιήσω την τουαλέτα;"

"Φυσικά," απάντησα. «Έχεις ακόμα μετακινήθηκε από εκείνο το σημείο σήμερα;"

"Οχι," είπε, όπως η ίδια τριαντάφυλλο. «Δεν ξέρω αν ...», αλλά εκείνη έσυραν μακριά.

"Πρέπει να έχω πει ότι είστε ελεύθεροι να περιφέρονται γύρω από το σπίτι και τη χρήση των εγκαταστάσεων. Ζητώ συγνώμη."

Πήγε στο μπάνιο αφήνοντας την πόρτα στέκεται ορθάνοιχτη, και ο ήχος της peeing της έμοιαζε να επαναλάβω μέσα στο σπίτι, αν και στην πραγματικότητα ήταν μόλις το ακουστικό. Ήταν η πιο θορύβου είχα την άκουσε να κάνει από τότε που είχε αγοράσει της.

"Θα θέλατε να πάτε στο πάρκο σήμερα;" ρώτησα, αφού είχε εξέλθει από την τουαλέτα.

«Εντάξει», μου απάντησε αδιάφορα.

Και λίγα λεπτά αργότερα θα πήδησε πίσω στο αυτοκίνητο μου και οδήγησαν τα λίγα τετράγωνα στο Σέντραλ Παρκ. Εμείς κοίταξε για μια στιγμή στο πύργο σήμανση βόρεια, στη συνέχεια, βγήκε από το όχημα. Η καρδιά μου κτύπησε σκληρότερα με κάθε στιγμή που περνούσε. Θα μείνετε σε αυτό το πάρκο για μια ώρα περίπου, κατά την οποία θα ήθελα να της πω ότι είχα ανάγκη να την πουλήσει.

Άρχισα να ανέβουν από τις δομές, όπως Leanna καθόταν ο ίδιος, μακριά στην πλευρά. Μετά από αρκετά λεπτά κατάλαβα δεν είχε την επιθυμία να παίξει σε αυτό το πράγμα. Θα ανιχνεύσει πίσω και κάθισε δίπλα της, ήδη λαχανιασμένη από τη φωτιά. «Νιώθεις σαν να μιλάμε πολύ σήμερα;"

«Συγγνώμη», μου απάντησε. «Είμαι ήρεμος."

"Νόμιζα πως θα θέλατε να μάθετε λίγο για τον εαυτό σας. Μπορώ να σας πω όλα τα είδη της ιστορίες για το παρελθόν σου. "

Κι εκείνη δεν απάντησε.

"Τώρα είναι η ώρα να μάθουμε", της είπα. Θα διακοπεί, αλλά είχε παραμείνει σιωπηλή. "Δεν ξέρω πόσο πιο"

Σταμάτησα και, βλέποντας μια γελοία χοντρέ σε πολύ παράξενο ρούχα με τα πόδια με μια ελκυστική γυναίκα σκλάβων. Θα περπάτησε προς το μέρος μας και παρατήρησα τα δύο ήταν κρατώντας τα χέρια. Leanna κοίταξε και κοίταξε τους, πριν γείρει το κεφάλι της και πάλι στην κανονική της θέση.

Το λίπος άνθρωπος Σάβ δίπλα μου, και η γυναίκα και κάθισε δίπλα στον Leanna, που μας περιβάλλει. "Γεια σας, κύριε. Το όνομά μου είναι Tim. "Και το λίπος άνθρωπος που κατέχει το χέρι του. Μου τίναξε απρόθυμα. "Θέλετε ένα κομμάτι της θρεπτικής μπαρ;" ρώτησε.

"Με συγχωρείτε;" Ρώτησα. "Πόσο ρωτάτε;"

Είχε ένα μικρό κομμάτι. "Just a bit της συνομιλίας." Και αυτός έπεσε στα χέρια μου.

Μου καταποθεί σε μια χαψιά. "Ρωτήστε μακριά", του είπα.

"Πόσο καιρό έχετε ζήσει στη βόρεια επαρχία;"

«Όλη μου τη ζωή."

"Σας αρέσει εδώ;"

Η συνομιλία ξεκίνησε μικρό, αλλά μετά από περίπου μισή ώρα, θα συζητούσαν το ενδεχόμενο μελλοντικής εκπλήρωσης του πλανήτη Sorn, τι θα μπορούσε να γίνει για να σώσει τον κόσμο μας, έστω και όχι οι άνθρωποι θα έχουν την πίστη και κουράγιο για να επιτευχθεί πραγματική αλλαγή. Μετά από ένα χρόνο έχουμε Βυθίστηκα στο μέλλον της ανθρωπότητας εν γένει, και βρεθήκαμε γραφή σεναρίων που θα λάβει για δέκα χιλιάδες χρόνια στο μέλλον.

Και στη μέση αυτής της συζήτησης, είχα ξεχάσει τα προβλήματά μου. Είχε ίσως κάτι να κάνει με το φαγητό έκπληξη στο στομάχι μου, αλλά και τη διάθεσή μου πήρε, και βρήκα τον εαυτό μου σε θέση να σπάσει συγκέντρωση έως ότου είχαμε μιλάμε για σχεδόν μια ώρα, όταν κοίταξα, για να δει Leanna είχε φύγει.

«Είναι κατσαρόλα το κάπνισμα με τη Λίζα," Tim μου είπε.

"Pot?" Ρώτησα.

«Είναι σαν hash. Ανώτερη τάξη δούλοι μερικές φορές καπνό. "

"Λίζα είναι δούλος σου;"

Και κούνησε.

Επέστρεψαν λίγα λεπτά αργότερα, Leanna φορώντας το πρώτο αληθινό χαμόγελο είχα δει πάνω της.

"Λοιπόν, εμείς θα πρέπει να προχωρήσουμε", είπε ο Τιμ. Και ευγενικά αναχωρήσει.

«Χαίρω πολύ», είπε ο Leanna, δεδομένου ότι γύρισαν την πλάτη τους.

Και πολλές στιγμές αργότερα συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να γυρίσω στο σπίτι του εμπόρου προκειμένου να γίνει αυτή τη συμφωνία. Πήραμε πίσω στο αυτοκίνητό μου και άρχισα τίτλο αυτό τον τρόπο.

Έχω κάτι να σου πω. Προσπάθησα να ισχύει το στόμα μου να μιλήσω, αλλά δεν θα μπορούσε να κάνει τις λέξεις να βγει. Θέλω να σας πουλήσουν. Δεν μπορώ να την πολυτέλεια να μας ζωοτροφές και τα δύο. Αν δεν το κάνουμε αυτό εμείς θα λιμοκτονήσουν οι δύο ... Έχω κάτι να σου πω ... Θα πρέπει να σας παραδώσει σε έναν επιχειρηματία ο οποίος πρόκειται να σε φροντίσω ...

Και μίλησε: "Λυπάμαι, είμαι ήρεμη."

«Είναι εντάξει," μου απάντησε. «Μπορείτε να τον εαυτό σας μόνο."

Μια μεγάλη στιγμή σιωπής πριν είπε, «Λίζα, δήλωσε ίδιο πράγμα. «Μόνο ο εαυτός σου." "Και κοίταξε επίμονα έξω από το παράθυρο για ένα άλλο μεγάλο χρονικό διάστημα. "Lisa αρέσει να μιλάμε ... Μίλησε για μένα ... πολλά." Και πήγε πίσω για να κοιτάξει επίμονα.

"Τι είδους πράγματα έκανες συζητήσουμε;" Ρώτησα.

Leanna δεν απάντησε, αλλά μετά από αρκετά λεπτά, είπε, "Θέλω να είμαι ένα μέρος της λύσης."

"Τι εννοείς;" είπα. "Ένα μέρος της πλανητικής λύση; Θέλετε να βοηθήσει να τερματιστεί η πείνα, η θερμότητα, η σκλαβιά;"

Κι εκείνη δεν απάντησε, μέχρι να ήταν λιγότερο από δύο τετράγωνα από το σπίτι της μάνας. "Αυτή με έκανε να σκεφτώ ... θέλω να πιστεύω ... αυτό είναι ό, τι κάνω ... αλλά Lisa έκανε να σκεφτώ ...» Κι εκείνη παύση. "Για σούπα ..."

"Σούπα;" Ρώτησα.

"Σούπα του Ανθρώπου», μου απάντησε σχεδόν αμέσως. "Τρώμε το δικό μας είδος για να επιβιώσει, και θυμάμαι σούπα. Παρτίδα της νόστιμα, εύγευστα ανθρώπινη σούπα ... και ... ... κάποιος που κάθεται δίπλα μου ... μιλάει."

I σταθμευμένα μπροστά από το σπίτι. "Ω σκατά", του είπα. "Με θυμάσαι».

"Θυμάμαι σούπα», μου απάντησε.

Αλλά θα σας. Και γύρισα το αυτοκίνητο γύρω.